17 ژوئیهٔ 2012, 14:58

نبرد استالینگراد

نبرد استالینگراد

امروز هفتاد سال از زمان آغاز نبرد استالینگراد می گذرد. نبرد استالینگراد نقطه عطفی نه تنها در جنگ کبیر میهنی ، بلکه در کل جنگ جهانی دوم شد. تعدادی از مورخان بطور خستگی ناپذیر به صحبت در باره این نبرد ادامه می دهند و دیگران بر عکس، سعی می کنند اهمیت آن را کم کنند.

امروز هفتاد سال از زمان آغاز نبرد استالینگراد می گذرد. نبرد استالینگراد نقطه عطفی نه تنها در جنگ کبیر میهنی ، بلکه در کل جنگ جهانی دوم شد. تعدادی از مورخان بطور خستگی ناپذیر به صحبت در باره این نبرد ادامه می دهند و دیگران بر عکس، سعی می کنند اهمیت آن را کم کنند.

رهبری ارتش آلمان پس از شکست در نبردی که بر سر تصرف مسکو اواخر سال 1941 – اوایل سال 1942 میلادی رخ داد تصمیم گرفت به جنوب روسیه حمله کند. با تصرف مناطق جنوبی کشور، آنها به معادن نفت قفقاز دسترسی پیدا می کردند و می توانستند کنترل خود را بر مراکز صنعتی و ولگا، به عنوان شاهرگ آبی بخش مرکزی کشور برقرار سازند.

اولگ رژشوفسکی رئیس انجمن مورخان جنگ جهانی دوم در اینباره تعریف کرده گفت: نبرد استالینگراد به دو دوره تقسیم می شود: دفاعی و تهاجمی. دوره دفاعی از 17 ماه ژوئیه سال 1942 میلادی آغاز و تا 19 نوامبر ادامه داشت. از نوزدهم نوامبر تا دوم فوریه سال 1943 دوره تهاجمی ادامه داشت. فرماندهی آلمان تصمیم گرفت به خاطر شکست در حومه مسکو انتقام بگیرد و در سال 1942 پیروزی خود را اعلام کند. بطور کلی، نبرد استالینگراد یک نبرد بزرگ مقیاس بود که 200 شبانه روز ادامه داشت. خودویژگی پیشروی ارتش آلمان در آن بود که جهت استالینگراد بتدریج به مهمترین نقطه در جبهه مبدل می شد.

تا اواخر ماه ژوئیه ارتش آلمان، نیروهای شوروی را تا رود «دن» عقب رانده بودند. تا ماه اوت، نبردها به حومه شهر کشانده شد و بعد در خیابانهای آن ادامه یافت. یکی از مشهورترین و خونین ترین نبردها بر سر تپه مامایف و خانه پاولوف درگرفت. در خیابانهای شهر تانکها حتی یک لحظه هم آرام نمی گرفتند ، بر فراز خانه ها، تیراندازن شوروی و آلمان اهداف را در تیررس خود قرار داده بودند و تیراندازی قطع نمی شد. سه ماه نبرد بر سر تصرف شهر ادامه یافت و در نتیجه، سربازان آلمانی توانستند به سواحل ولگا برسند. نوزدهم ماه نوامبر عملیات « اوران» آغاز شد که طی آن نیروهای سه جبهه به نبرد با نیروهای آلمان پرداختند. به معنایی این نبرد، نتیجه کل جنگ را تعیین کرد.

الکساندر چوباریان، رئیس انستیتوی تاریخ عمومی آکادمی علوم روسیه در این رابطه گفت: استالینگراد مبدل به نوعی سمبل آغاز تار ومار کردن نیروهای آلمان شد. هر چند، نبرد حومه مسکو و کورسک نیز بود، اما همانا پس از نبرد استالینگراد، در آلمان روز سوگواری اعلام شد. به نظر من، همانا این نبرد نقطه عطفی در این جنگ بود ، ضربه ای بود که پس از آن آلمان دیگر نتوانست بخود آید. این نبرد به عنوان مجموعه سه چیز موفق وارد تاریخ خواهد شد: استراتژی، تکنیک آلاتی که ما از آن برخوردار بودیم و عامل انسانی. استالینگراد فقط پیروزی هنر استراتژیک و تاکتیکی نیست، بلکه نمایانگر قربانیان بزرگ انسانی است. نبرد استالینگراد فوق العاده خشن و بیرحم و سخت بود. تعداد زیادی از مردم کشته شدند. از طرف ما قهرمانی و از خودگذشتگی بیسابقه ای نشان داده شد.

اولگ رژشفسکی گفت: کارشناسان غربی و سیاستمداران بارها اعتراف کرده اند که اگر نبرد استالینگراد با شکست روبرو می شد معلوم نبود جنگ جهانی دوم چگونه به پایان می رسید. خبر این نبرد در سراسر جهان پخش شد. روزولت، رئیس جمهور آمریکا نبرد استالینگراد را یک نبرد « حماسه ای» نامید و اعتراف کرد که این نبرد موج حملات را متوقف کرد و نقطه عطفی در جنگ متحدان بر علیه نیروی متجاوز شد. پادشاه بریتانیا شمشیر اهدایی را به استالینگراد فرستاد که بر دسته آن این جمله حک شده بود: « تقدیم به شهروندان استالینگراد که مانند فولاد محکم هستند، از پادشاه گئورگی ششم به نشانه تحسین عمیق ملت بریتانیا».

اهمیت نبرد استالینگراد در تاریخ جهانی با این نکته مورد تأیید قرار می گیرد که تا چه حد این رویداد بزرگ تحریف می شود. تعدادی از مورخان و خبرنگاران برای نوشتن خبرهای داغ سعی می کنند از اهمیت تاریخ نگاری شوروی بکاهند و قهرمانی مردم را نادیده گرفته و حالت تصادفی به آن حوادث بدهند. آنها با شمارش تلفات شوروی در نبرد استالینگراد به عدد بزرگ چندمیلیونی با حساب نوزادانی که هنوز متولد نشده اند می رسند. دانشمندان و خبرنگاران دیگر که بدنبال خبرهای جنجالی نیستند، با آنها بحث می کنند و با توجه به شدت این بحث ها، نبرد استالینگراد برای مدت طولانی زنده خواهد بود.

  •  
    در میان گذاشتن
 
ایمیل / پست الکترونیکی